چهارشنبه, ۰۱ شهریور ۱۳۹۶
»   داروخانه پسوریازیس, داروهای بیولوژیک  »   اینفیلیکسیماب و درمان بیماری خودایمنی پسوریازیس
545 بازدید
۲۱ مرداد ۱۳۹۴ , ساعت ۱۵:۵۶

اینفیلیکسیماب و درمان بیماری خودایمنی پسوریازیس

اینفیلیکسیماب (Infliximab) با نام تجاری رمیکید (Remicade) یکی دیگر از داروهای بیولوژیک موثر و مورد استفاده در درمان بیماری خودایمنی پسوریازیس است.این دارو در مواردی که بیمار به درمانهای متعارف پاسخ نمی دهد، تجویز می گردد.داروی اینفیلیکسیماب توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان پسوریازیس و پلاکهای پسوریاتیک مزمن، شدید و آرتریت روماتوئید، آرتریت پسوریاتیک، مورد تایید قرار گرفته است.

remicade-100mg-250x250

شرکت سازنده اینفیلیکسیماب:

با ادغام شرکت شرینگ و شرکت بایر در تاریخ ۲۹ دسامبر سال ۲۰۰۶ شرکت داروسازی بایر شرینگ (Bayer Schering Pharma) با محور تحقیقاتی بیولوژیکی شکل گرفت. شرکت داروسازی بایر شرینگ در حال گسترش است این شرکت فعالیت خود را در پروژه های تحقیقاتی مشترک در چارچوب طرح های نوآورانه از داروها EFPIA متمرکز کرده است.

داروی بیولوژیک اینفیلیکسیماب (Infliximab) ساخت شرکت شرینگ بایر آلمان در سپتامبر ۲۰۰۶ برای درمان بیماری پسوریازیس مورد تایید سازمان بهداشت غذا و داروی آمریکا (FDA) قرار گرفت.

Bayer_Schering_Pharma

مکانیسم اثر اینفیلیکسیماب:

Infliximab یک انتی بادی مونوکلونال می باشد که تمایل زیادی برای اتصال به TNF آلفا دارد و مانع اتصال این سیتوکین به گیرنده های خود می گردد. که این عدم اتصال باعث کاهش التهاب می گردد. این دارو در درمان بیماریهایی چون آرتریت روماتوئید متوسط تا شدید، بیماری کرون و آرتریت پسوریاتیک و پسوریازیس به خصوص در مواردی که بیمار به درمانهای متعارف پاسخ نمی دهد، تجویز می گردد.

en_a08fig02m

نحوه جذب:

ایجاد غلظت پلاسمایی خطی در محدوده ۳ تا ۲۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن

زیست دستیابی:

دارو به صورت تزریق وریدی تجویز می گردد.

نحوه توزیع (VD) و انتشار به CNS:

حجم توزیع مستقل از میزان تجویز شده بوده و دارو عمدتاً در کمپارتان عروقی توزیع می گردد.

نیمه عمر دفع:

۸ الی ۵/۹ روز

موارد و مقدار مصرف:

این دارو در درمان بیماری های آرتریت روماتوئید، کرون، اسوندیلیت، آنکیلوزان، آرتریت پسوریاتیک یا پسوریازیس و کولیت اولسروز با هدف کاهش فرآیند التهابی کاربرد دارد.

الف) بیماری کرون متوسط تا شدید
بزرگسالان و کودکان ۶ سال به بالا: mg/kg 5 از دارو به صورت انفوزیون وریدی (ظرف حداقل ۲ ساعت) به صورت رژیم Induction در هفته‌های صفر، ۲ و ۶ تزریق می‌شود و سپس رژیم نگهدارنده به صورت mg/kg 5 از دارو هر ۸ هفته تزریق می‌گردد.
برای بیمارانی که ابتدا به دارو پاسخ می‌دهند، سپس دچار عدم پاسخ می‌گردند، دارو با mg/kg 10 ادامه یابد.
در بیمارانی که تا هفته چهاردهم درمان پاسخ‌دهی مناسب ندارند، دارو قطع گردد.

ب) آرتریت روماتوئید متوسط تا شدید به همراه متوتروکسات
بزگسالان: mg/kg 3 انفوزیون وریدی ظرف حداقل ۲ ساعت تزریق می‌گردد.
در هفته‌های ۲ و ۶ این میزان تکرار گشته و سپس هر ۸ هفته درمان ادامه می‌یابد. در صورت عدم پاسخ مناسب می‌توان دارو را به میزان mg/kg 10 و یا mg/kg 5 هر ۴ هفته ادامه داد.
پ) کولیت اولسراتیو متوسط تا شدید
مانند بیماری کرون

ت) اسپوندیلیت آنکیلوزان
درمان آغازین مانند بیماری کرون می‌باشد و درمان نگهدارنده هر ۶ هفته با همان میزان تکرار می‌گردد.

ث) آرتریت پسوریاتیک (با یا بدون متوتروکسات)
مانند بیماری کرون

ج) پلاکهای پسوریاتیک مزمن و شدید
مانند بیماری کرون

عوارض جانبی:

اعصاب مرکزی: افسردگی، گیجی، خستگی، تب، سردرد، بی‌خوابی، درد، درد عضلانی، واسکولیت سیستمیک و پوستی.
قلبی ـ عروقی: درد قفسه سینه، گر گرفتگی، افزایش و کاهش فشار خون، افیوژن ریه، ادم محیطی، تاکیکاردی.
چشم، گوش، حلق و بینی: کونژکتیویت، فارنژیت، آبریزش بینی، سینوزیت.
دستگاه گوارش: درد شکم، یبوست، اسهال، سوء‌هاضمه، نفخ، انسداد روده، تهوع، استفراغ، درد دهان، استوماتیت اولسراتیو.
ادراری ـ تناسلی: سوزش ادرار، تکرر ادرار، عفونت ادراری.
خون: آنمی، هماتوم، لکوپنی، نوترو پنی، پان‌سیتوپنی.
عضلانی ـ اسکلتی: درد مفاصل، آرتریت، درد کمر، درد عضلانی.
تنفسی: برونشیت، سرفه، دیسپنه، پنومونی، واکنش آلرژیک دستگاه تنفسی، عفونت دستگاه تنفسی فوقانی.
پوست: آکنه، ریزش مو، کاندیدیاز، خشکی پوست، کبودی، اگزما، قرمزی، راش اریتماتوز، افزایش تعریق، راش ماکولوپاپولار، راش پاپولار، خارش، راش، بثورات جلدی.
سایر عوارض: آبسه، لرز، علائم شبه آنفلوانزا، گر گرفتگی، درد دندان، عفونت ویروسی.
مسمومیت و درمان
تک دوزهای تا mg/kg 20 هیچ سمیت مستقیمی به همراه ندارند. در صورت بروز سمیت بیمار از لحاظ عوارض جانبی تحت نظر باشد و اقدامات حمایتی صورت گیرد.

تداخل دارویی:

مصرف همزمان با داروی آناکینرا باعث افزایش احتمال عفونت و نوتروپنی می‌شود. همزمان مصرف نشود.

موارد منع مصرف و احتیاط:

موارد منع مصرف: حساسیت مفرط به پروتئین‌های موشی و یا سایر ترکیبات مرتبط با آن، بیمارانی که عفونت فعالی دارند که از لحاظ بالینی حائز اهمیت است، دوزهای بالاتر از mg/kg 5 در بیمارانی که نارسایی قلبی متوسط تا شدید دارند ( NYHA کلاس ۳ یا ۴).
موارد احتیاط: بیماران سالمند، عفونت مزمن، سابقه عود عفونت، سابقه اختلالات خونی، دمیلیناسیون اعصاب، اختلال تشنج، نارسایی قلبی خفیف (NYHA کلاس ۱ یا ۲).

شرایط نگهداری:

ویال دارو باید در یخچال نگهداری (۸-۲ درجه سانتیگراد) شده و از یخ زدن آن جلوگیری شود.

حاملگی و شیردهی:

از نظر مصرف در دوران بارداری Remicade در گروه B قرار می گیرد که با توجه به اطلاعات موجود، در دوران بارداری مجاز می باشد. در دوران شیردهی به علت احتمال ترشح Remicade در شیر مادر، لازم است با پزشک معالج مشورت شود.

موارد هشدار دارو:

گزارشات نادری از بروز واکنش های آنافیلاکسی متعاقب تجویز Remicade وجود دارد. از این رو مصرف مجدد دارو پس از یک دوره، باید با احتیاط صورت گیرد. مصرف این دارو در بیماران مبتلا به بدخیمی و عفونت های فرصت طلب بخصوص سل باید بدقت صورت گیرد زیرا مواردی از فعال شدن بیماری سل در بیماران مشاهده شده است. مصرف این دارو در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی باید با احتیاط صورت گیرد.

اطلاعات دیگر:

ملاحظات اختصاصی
۱- ویال‌های دارو فاقد پرزرواتیوهای آنتی‌باکتریال هستند.
۲- محدوده غلظت دارو پس از رقیق شدن با نرمال‌سالین mg/ml 4-4/0 می‌باشد. انفوزیون ظرف ۳ ساعت پس از آماده‌سازی تزریق شود و زمان انفوزیون حداقل ۲ ساعت می‌باشد.
۳- از رگ تزریق دارو، داروهای دیگر تزریق نشوند.
۴- در بیماری کرون و کولیت اولسراتیو تنها در صورتی که بیمار به درمانهای معمول پاسخ ندهد این دارو آغاز می‌گردد.
۵- در بیمارانی که نارسایی قلبی دارند، به علت افزایش سن قلب ضعیفی دارند و یا قلب آنها از سکته قلبی و یا سایر علل آسیب دیده است احتیاط شود. در صورت بروز علائم جدید نارسایی قلبی و یا بدتر شدن علائم قلبی مصرف دارو قطع شود.
۶- توجه: سل، عفونت قارچی مهاجم و سایر عفونتهای فرصت‌طلب در بیمارانی که اینفلیکسی‌مب دریافت کرده‌اند دیده شده است. برخی از این عفونتها کشنده می‌باشند.
۷- بیماری از لحاظ سل تأخیری با PPD ارزیابی گردد. در صورت وجود سل تأخیری قبل از شروع دارو، این عفونت درمان شود.
۸- هیستوپلاسموز، لیستریوزیس، پنوموسیستوزیس و سل در بیمارانی که اینفلیکسی‌مب دریافت می‌نمایند مشاهده شده است. برای افرادی که در مناطق اندمیک هیستوپلاسموزیس زندگی می‌کنند مضرات و منافع این دارو بررسی شود.
۹- واکنش‌های وابسته به انفوزیون مانند تب، لرز، خارش،‌ بثورات جلدی، دیسپنه، کاهش و افزایش فشار خون و درد قفسه سینه می‌باشد.
۱۰- بیمار از لحاظ ابتلا به لنفوم و عفونت بررسی شود. بیمارانی که به مدت طولانی مبتلا به بیماری کرون بوده‌اند و از داروهای ایمونوساپرسیو استفاده کرده‌اند در ریسک بیشتری برای ابتلا به لنفوم و عفونت قرار دارند.
۱۱- دارو می‌تواند پاسخ ایمنی طبیعی بدن را مختل کند. در صورت بروز آنتی‌بادی‌های اتوایمیون و سندرم شبه لولوپس مصرف دارو قطع شود. علائم پس از قطع دارو بهبود می‌یابد.
۱۲- در صورت بروز اختلالات خونی قابل توجه و یا عوارض عصبی مصرف دارو قطع شود.

نکات قابل توصیه به بیمار:

۱- عوارض وابسته به انفوزیون برای بیمار شرح داده شود.
۲- در صورت بروز علائم و نشانه‌های عفونت و یا خونریزی یا کبودی غیرعادی سریعاً به پزشک اطلاع داده شود.
۳- والدین کودکانی که از این دارو استفاده می‌کنند باید قبل از شروع درمان کلیه واکسن‌های کودک خود را برای وی انجام داده باشند.
مصرف در سالمندان: در افراد بالای ۶۵ سال با احتیاط مصرف شود.
مصرف در کودکان: ایمنی و کارایی دارو در کودکان مبتلا به آرتریت جونیل و یا کولیت اولسراتیو شناخته نشده است.
مصرف در شیردهی: ترشح دارو در شیر مشخص نیست. مادران شیرده باید یا به نوزاد خود شیر ندهند و یا مصرف دارو را قطع نمایند.
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
ممکن است باعث افزایش سطح آنزیم‌های کبدی شود، همچنین می‌تواند باعث کاهش سطح هموگلوبین‌، هماتوکریت، پلاکت، WBC و RBC گردد.

اشکال دارویی:

Injection, Powder: 100 mg

مطالب مرتبط با این نوشته

  • مطالب اخیر