مصرف قرص مرکاپتوپورین در آرتریت ناشی از پسوریازیس
مصرف قرص مرکاپتوپورین در آرتریت ناشی از پسوریازیس

قرص مرکاپتوپورین (Mercaptopurine) در درمان بیماری التهابی روده و آرتریت ناشی از پسوریازیس مصرف می شود. مرکاپتوپورین آنتی متابولیت و آنالوگ پورین است. در چرخه تقسیم سلولی به طور اختصاصی در مرحله S عمل کرده و با فعالشدن در بافتها باعث مهار ساخت DNA و تا حدی RNA می شود.

قرص مرکاپتوپورین (Mercaptopurine) در درمان بیماری التهابی روده و آرتریت ناشی از پسوریازیس مصرف می شود. مرکاپتوپورین آنتی متابولیت و آنالوگ پورین است. در چرخه تقسیم سلولی به طور اختصاصی در مرحله S عمل کرده و با فعالشدن در بافتها باعث مهار ساخت DNA و تا حدی RNA می شود.

fdjk,dsfdzfg

فارماکوکینتیک مرکاپتوپورین:

جذب این دارو از مجرای گوارش متغیر و ناقص ( تا ۵۰ در صد ) است. از سد خونی- مغزی عبور می کند اما نه به میزانی که برای درمان لوسمی مننژیال کافی باشد. متابولیسم دارو کبدی است. نیمه عمر دارو ۳ مرحله ای و به ترتیب ۴۵ دقیقه ، ۵/۲ ساعت و ۱۰ ساعت بوده و دفع آن کلیوی است.

عوارض جانبی مرکاپتوپورین:

کم خونی، مسمومیت کبدی با انسداد صفراوی، کاهش ایمنی، کاهش گلبول های سفید یا عفونت، ترومبوسیتوپنی، افزایش اسید اوریک خون، نفروپاتی ناشی از اسیداوریک، کاهش اشتها، تهوع و استفراغ، زخم گوارشی و استئوماتیت از عوارض جانبی مهم و نسبتاً شایع دارو می باشند.

هشدار ها مرکاپتوپورین:

  • مصرف دراز مدت مرکاپتوپورین در بیماری های غیر نئوپلاسمی، به علت اثرات بالقوه سرطان زایی دارو، با احتیاط فراوان انجام شود.
  • چون ممکن است اثرات مرکاپتوپورین دیررس باشد، توصیه می شود به محض مشاهده اولین علایم کاهش گلبول های سفید ( به خصوص گرانولوسیتوپنی ) یا ترومبوسیتوپنی درمان با دارو فوراً قطع شود. پس از بازگشت تعداد آن، درمان را می توان با نصف مقدار مصرف اولیه از سر گرفت.
  • کاهش گلبول های سفید و ترومبوسیتوپنی ( معمولاً خفیف ) ممکن است ۶-۵ روز پس از شروع درمان ایجاد و به مدت ۷ روز پس از قطع مصرف دارو ادامه یابد.
    توصیه های دارویی مرکاپتوپورین
  • در مواردی که بیمار mg/day600-300 آلوپورینول ( برای پیشگیری از هپراوریسمی یا کند شدن متابولیسم مرکاپتوپورین ) مصرف می کند، میزان مصرف دارو باید به ۴/۱ تا ۳/۱ مقدار مصرف معمول کاهش یابد.
  • در لوسمی حاد با وجود ترومبوسیتوپنی و خونریزی درمان می تواند ادامه یابد چون در بعضی موارد توقف خونریزی و افزایش تعداد پلاکت ها در حین درمان دیده شده است و در مواردی نیز تجویز پلاکت توصیه شده است.