کربوکسی تراپی بهترین روش برای کنترل پسوریازیس عودکننده
کربوکسی تراپی بهترین روش برای کنترل پسوریازیس عودکننده

کربوکسی تراپی (CARBOXY THERAPY) به معنای تزریق گاز کربنیک زیر پوست است، یکی از استفاده های کربوکسی تراپی استفاده در زیبایی است به این ترتیب پوست هایی که شل شده و افتاده اند را ترمیم می کند، دیگری برای صاف کردن خط های حاملگی و خط های چاقی ران ها کاربرد دارد. اما آن چیزی که […]

کربوکسی تراپی (CARBOXY THERAPY) به معنای تزریق گاز کربنیک زیر پوست است، یکی از استفاده های کربوکسی تراپی استفاده در زیبایی است به این ترتیب پوست هایی که شل شده و افتاده اند را ترمیم می کند، دیگری برای صاف کردن خط های حاملگی و خط های چاقی ران ها کاربرد دارد. اما آن چیزی که در درماتولوژی حائز اهمیت است بهبود پسوریازیس و اگزما در طی چند جلسه می باشد. به خصوص در مورد بیمارانی که ضایعات آنها  مرتب عود پیدا می کند، بسیار تاثیر گذار است. یکی دیگر از اثرات کربوکسی تراپی درمان دردهای روماتیسمی و آرتریت پسوریازیس است.

carboxy-therapy-psoriasis

تاریخچه کربوکسی تراپی و روش کار آن:

کربوکسی تراپی اولین بار از فرانسه آغاز شد و یک پزشک ایتالیایی که با این روش تحت درمان قرار گرفته بود، ماشین آن را ساخت و گاز را در کپسول های گاز کربنیک قرار داده و آن را گرم کرده و با تنظیم دبی آن و سوزنی که زیر پوست زده می شود گاز در زیر پوست پخش می شود. در حال حاضر در استرالیا، ‌المان، اروپا و … از این روش استفاده می شود. تزریق این گاز خطری نداشته و میزانی که تزریق می شود ۲۵ درصد کمتر از آن چیزی است که بدن دفع می کند.

در این روش با استفاده از گاز بی خطر co2، گان کربوکسی تراپی و تزریق در پوست انجام میشود در این روش CO2 با سوزنی بسیار ظریف زیر پوست دمیده می‌ شود، که تحریک و افزایش محصولات اکسیژنی در بافت های ما را با خود به دنبال دارد، همچنین متابولیسم زیر پوست را بهبود می‌ بخشد، این بهبود شامل میکرو جریان ها و تحریک فیبرولاست ها در ناحی سنتز کلاژن می‌ شود.

carboxytherapy-machine-medical-device-cdt

کاربردهای كربوكسي تراپي:

  • برطرف نمودن سلولیت و چاقی
  • با استفاده از این روش می توان چاقی نواحی شکم، ران، باسن، پهلوها را از بین برد.
  • رفع خطوط ایجاد شده ناشی از چاق شدن و یا لاغر شدن
  • برطرف نمودن آکنه
  • درمان نمودن پلاک های پسوریازیس
  • افزایش کیفیت و قوام پوست
  • درمان لوپسی
  • درمان چین و چروک صورت
  • درمان جای جوش
  • درمان افتادگی پوست
  • کاهش دادن بیماری های عروقی مختص به دیابت
  • کاهش دادن جای زخم و زخم های پوستی

مزیت های روش کربوکسی تراپی:

  • درمان نمودن رفع ناهمواری پوست
  • این روش به شکل سرپایی می باشد
  • بازدهی بالا پس از انجام کار
  • افزایش جریان خون
  • جوانی و شادابی پوست
  • درمان برخی از بیماری های پوستی نظیر اگزما و پسوریازیس

مراقبت های پس از کربوکسی تراپی:

  • بیمار یک روز پس از انجام کربوکسی تراپی باید از استحمام با آب سرد و شنا باید اجتناب نماید.
  • اجتناب از آفتاب گرفتن و برنزه کردن به مدت یک ماه
  • پرهیز از انجام فعالیت های شدید بدنی و ورزشی
  • بیمار باید پس از کربوکسی تراپی در معرض نور خورشید قرار نگیرد.
  • پس از انجام کربوکسی تراپی بیمار باید از کرم های که پزشک تجویز نموده است استفاده نماید.

سوالات متداول کربوکسی تراپی:

چند جلسه باید کربوکسی تراپی را انجام داد؟ نواحی مختلف بدن با یکدیگر فرق می کند بنابراین انجام کربوکسی تراپی برای هر ناحیه بدن متفاوت می باشد، ولی به طور معمول برای صورت ۳ الی ۶ جلسه نیاز است.

فواصل جلسات کربوکسی تراپی باید چند روز باشد؟ فواصل جلسات کربوکسی تراپی باید ۱۴ روز باشد اما در برخی از موارد فواصل جلسات می تواند ۷ روز باشد.

در روش کربوکسی تراپی کوفتگی و ضعیف شدن پوست وجود دارد؟  خیر در روش کربوکسی تراپی هیچ گونه کوفتگی وجود ندارد، بلکه در روش کربوکسی تراپی پوست سفت می شود، بنابراین از این روش می توان جهت درمان جای اسکار و اسکارها استفاده کرد.

مدت زمان درمان کربوکسی تراپی چقدر است؟ معمولا مدت زمان کربوکسی تراپی ۱۰ الی ۱۵ دقیقه می باشد.

ورم پس از کربوکسی تراپی تا چه زمانی باقی می ماند؟ ورم کربوکسی تراپی برای هر شخص بنا بر ناحیه ای که کربوکسی تراپی می شود متفاوت است اما معمولا برای هر شخص ورم پس از عمل ۳۰ دقیقه می باشد و در برخی از افراد به دلیل حساس بودن ممکن است تا دو روز به طول بینجامد.

تاثیرات کربوکسی تراپی چه زمانی ظاهر می شود؟ تغییرات کربوکسی تراپی پس از ۴ جلسه بسیار چشم گیر می باشد و پس از گذشت ۴ جلسه می توان اثرات چشمگیر کربوکسی تراپی را ملاحظه نمود.

carboxytherapy-fenix-psoriasis

موارد ممنوعیت مصرف:

  • بیماران با نارسایی کلیه یا تحت دیالیز
  • اشخاص دارای مواد فلزی در بدن
  • خانم های باردار
  • اشخاص دارای خونریزی فعال از محل زخم یا جراحی
  • افراد با فشار خون بالا (کنترل نشده )
  • بیماریهای قلبی شدید
  • بیماریهای تنفسی شدید
  • مصرف داروهای ضعیف کننده ی سیستم ایمنی بدن (کورتونها وداروهای شیمی درمانی)
  • صرع (غش)
  • دیابت کنترل نشده