چهارشنبه, ۰۷ تیر ۱۳۹۶
»   داروخانه پسوریازیس, داروهای بیولوژیک  »   كاهش علائم پسوریازیس با مصرف داروی بیولوژیک ادالیموماب
569 بازدید
۲۱ مرداد ۱۳۹۴ , ساعت ۱۰:۲۲

کاهش علائم پسوریازیس با مصرف داروی بیولوژیک ادالیموماب

ادالیموماب (adalimumab) با نام تجاری Humira، برای درمان آرتریت پسوریازیس، و کاهش علائم پسوریازیس پلاکی استفاده می شود.کاهش علائم و نشانه های بیماری پوستی پسوریازیس ، افزایش پاسخهای کلینیکی ، مهار روند پیشرفت بیماری و افزایش عملکرد فیزیکی در بیماران با آرتریت پسوراتیک ، همه و همه از نتایج مصرف این داروی بیولوژیک گران قیمت می باشد. ادالیموماب همچنین می تواند به تنهایی یا همراه با متوتروکسات و یا دیگر داروهای تصحیح کننده بیماریهای رماتیسمی در درمان آرتریت روماتوئید مصرف می شود.

ht_140925_humira_adalimumab_800x600

شرکت سازنده ادالیموماب:

در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۱، شرکت ابوت طرح خود را برای جداسازی به دو شرکت بزرگ تجاری مطرح کرد پیش از این شرکت ابوت به صورت تخصصی در محصولات متنوع از جمله دستگاه های پزشکی، تجهیزات تشخیصی و محصولات غذایی کار می کرد.شرکت ابوت در تاریخ ۲ ژانویه، ۲۰۱۳ طرح خود را عملی نمود و بخش دیگر خود را به نام شرکت اب وی (AbbVie) راه اندازی کرد.شرکت اب وی با هدف تولید داروهای بیولوژیک مبتنی بر تحقیق در شیکاگو آمریکا به کار گرفته شد.

20131020_abbvie

adalimumab تحت نام تجاری Humira در همان سال آغاز فعالیت شرکت اب وی به بازار عرضه شد، هدف از ساخت ادالیموماب درمان بیولوژیک برای بیماری های خود ایمنی از جمله پسوریازیس است.از این دارو می توان به عنوان یکی از موثرترین داروهای بیولوژیک برای درمان بیماری پوستی پسوریازیس نام برد.

gr4

مکانیسم اثر داروی بیولوژیک ادالیموماب:

ادالیموماب مهارکننده TNF است. adalimumab با متصل شدن به عامل نکروز توموری آلفا (TNFα)، از فعال شدن گیرنده‌های TNF جلوگیری می‌کند؛ ثابت شده است که غیر فعال کردن TNFα در downregulating واکنش‌های التهابی مرتبط با بیماری‌ پوستی پسوریازیس نقش مهمی دارد.

نکات قابل توجه قبل از مصرف:

– عفونت: بیماران مصرف کننده این دارو مستعد به ابتلا به عفونت هستند که ممکن است باعث بستری شدن یا مرگ آنها شود. مخصوصا کسانی که همراه این دارو سرکوب کننده سیستم ایمنی هم استفاده می کنند.

– بدخیمی: لنفوم و سایر بدخیمی ها در کودکان و بزرگسالان مصرف کننده این دارو (بلوکرهای TNF) گزارش شده است. اکثر این گزارشات مربوط به بیماران مبتلا به بیماری کرونو کولیت اولسراتیو بودند و بیشتر از بین بزرگسالان مردگزارش شده است که بیشتر آزاتیوپرین یا ۶-مرکاپتوپورین با این دارو مصرف کرده اند.

– بیماران مصرف کننده باید حتما از لحاظ ابتلا به عفونت مرتب چک شوند و در صورت ابتلا ، به موقع داروهای ضد عفونت را دریافت کنند. بیماران قلبی باید کاملا چکاپ شوند. بیماران با احتمال ابتلا به عفونت ویروسی هپاتیت B (HBV) باید در طول درمان مرتب چک شوند.بیماران ناقل در طول درمان و چند ماه بعد نیاز به کنترل دقیق دارند.

– صحت و سلامت این دارو در کودکان زیر ۴ سال به اثبات نرسیده است.

– در سالمندان به علت احتمال ایجاد عفونت و بدخیمی با احتیاط فراوان مصرف شود.

– ازدیاد حساسیت و واکنشهای آنافیلاکتیک گزارش شده است.

– این دارو ممکن است منجر به ایجاد اتوآنتی بادی و توسعه سندرم شبه لوپوس گردد.

– با مصرف این دارو CHF یا ایجاد CHF جدید گزارش شده است.

– با مصرف این دارو آنمی آپلاستیک، لکوپنی ، ترومبوسیتوپنی گزارش شده است.

– احتمال فعال شدن HBV در مبتلایان مزمن این ویروس وجود دارد در ناقلان با احتیاط مصرف شود.

– در صورت امکان در کودکان مبتلا به آرتریت نوجوانان ایمنی سازی را باید انجام داد ولی باید از مصرف همزمان واکسنهای زنده پرهیز نمود.

– موارد نادری از شروع جدید یا تشدید علائم بیماری و یا شواهد رادیولوژیک در بیماریهای دمیلینه مثل سندرم گلیبن باره مشاهده شده است.

– در بیماران مبتلا به اختلالات دمیلینه سیستم عصبی مرکزی یا محیطی با احتیاط مصرف شود.

.
دوز مصرف:

– بزرگسالان مبتلا به RA آرتریت پسوریاتیک اسپوندلیت انکلوزان: هفته درمیان ۴۰ میلی گرم تزریق زیر جلدی ، برای مبتلایان به RA که همزمان متوتروکسات مصرف نکنند ممکن است تزریق هفتگی دارو مفیدتر باشد.
– بزرگسالان مبتلا به بیماری کرون: روز اول ۱۶۰ میلی گرم زیر جلدی ( به صورت چهار تزریق ۴۰ میلی گرم در روز اول یا دو تزریق زیر جلدی ۴۰ میلی گرم باهم در دو روز پشت سرهم) سپس ۸۰ میلی گرم در هفته دوم ( روز پانزدهم) سپس دوز نگهدارنده ۴۰ میلی گرم هفته در میان شروع از هفته چهارم( روز ۲۹)
– کودکان ۴ تا ۱۷ ساله (۱۵ تا ۳۰ کیلوگرم وزن) مبتلا به آرتریت ایدیوپاتیک نوجوانان: هفته درمیان ۲۰ میلی گرم زیر جلدی و ۳۰ کیلیوگرم به بالا ۴۰ میلی گرم هفته درمیان زیر جلدی
– پسوریازیس پلاکی بزرگسالان: تزریق اول ۸۰ میلی گرم ، سپس ۴۰ میلی گرم هفته درمیان که از یک هفته بعد از تزریق دوز اول آغاز می شود.

عوارض جانبی داروی آدالیموماب:

قلبی عروقی: افزایش فشار خون، آریتمی ، فیبریلاسیون دهلیزی ، درد سینه، اختلال عروق کرونر، حمله قلبی، انسفالوپاتی، فشار خون بالا ، ترومبوز ساق پا، MI، تپش قلب تجمع مایع در پریکارد، پریکاردیت، سنکوپ، تاکیکاردی
CNS: سردرد گیجی، گزگز شدن پوست، هماتوم ساب دورال، لرزش
پوستی: راش سلولیت، باد سرخ، هرپس زوستر، واسکولیت پوستی اریتم مولتی فرم، پسوریازیس جدید یا بدتر شدن آن( تمام انواع آن) سندرم استیون جانسون

EENT: کاتاراکت( آب مروارید) فارنژیت فارنژیت استرپتوکوکی

GI: تهوع ، درد شکمی، کله سیستیت، ازوفارنژیت، اسهال و استفراغ ، خونریزی گوارشی ، نکروز کبدی، تهوع ، آپاندیسیت دیورتیکولیت، سوراخ روده بزرگ ، پانکراتیت
ادراری تناسلی: UTI، هماچوری التهاب مثانه،اختلالات قاعدگی، متوراژی، پیلونفریت،
آگرانولوسیت، پلی سیتمی، نوتروپنی
تستهای آزمایشگاهی: افزایش متوط در CPK ، تستهای غیر عادی هیپرلیپیدمی، افزایش کلسترول خون، افزایش آلکالین فسفاتاز، افزایش ALT ،افزایش آمینوترانسفراز

موضعی: واکنشهای محل تزریق ، درد در محل

متابولیک: ترمیم غیر طبیعی، کم آبی بدن، کتوزیس، ادم محیطی
کمردرد درد مفاصل ، ورم مفاصل آرتریت ، اختلال استخوان ، شکستگی استخواننکروز استخوان اختلال مفاصل ، گرفتگی عضلات میاستنی ، درد در اندامها، آرتریت پیوژنیک، سینوویت، اختلال در تاندونها، میوزتیت ، آرتریت سپتیک
تنفسی: عفونت دستگاه تنفسی فوقانی، سینوزیت، آسم ، تنگی نفس ، کاهش عملکرد ریه، پنومونی، بیماری ریه بینابینی از جمله فیبروز ریوی

افزایش تیتر مثبت آنتی بادی نوکلئاز، سندرم آنفولانزا، واکنشهای ازدیاد حساسیت،کاهش تیتر آنتی بادی به آدالی موماب، آدنوم، اختلال پاراتیروئید، درد لگن، جراحی، درد قفسه سینه، هرپس سیمپلکس ، افزایش عفونت فرصت طلب
عفونتهای بعد از جراحی و پروتز ، فعال شدن توبرکولوزیس ، وانکولیت سیستمیک

تداخلات دارویی:

آباتاسپت، توسیلیزوماب: افزایش احتمال ابتلا به عفونت.مصرف همزمان توصیه نمی شود در صورت مصرف همزمان باید حتما علائم عفونت کنترل شود.

آناکینرا: از مصرف همزمان با ید اجتناب شود چون ریسک ابتلا به عفونت و نوتروپنی را افزایش می دهد.

واکسن زنده: همزمان مصرف نشود.

متوتروکسات: سبب کاهش واضحی در کلیرانس آدالیموماب می شود با اینحال تنظیم دوز دو دارو لازم به نظر نمیرسد.

ریتوکسیماب: ابتلا به عفونتهای جدی و خطرناک در مصرف همزمان دو دارو مشاهده شده است.

.
مصرف در حاملگی و شیردهی:

در حاملگی:گروه B

در شیردهی ناشناخته است.

نکات قابل توصیه:

مصرف داروهای ضد آرتریت دیگر( آمینوسالیسیلاتها، کورتونها، متوتروکسات، NSAIDs، ضد دردها، عوامل تنظیم کننده ایمنی ، ۶ مرکاپتوپورین، آزاتیوپرین، ) در طی مصرف این دارو بلا مانع است.
پوشش سر سرنگ حاوی یک نوع پلاستیک خشک ( لاتکس) است که نباید توسط کسانی که به این ماده حساسیت دارند حمل شود.
محلهای تزریق باید به طور مرتب تغییر یابد . حداقل فاصله دو تزریق باید ۱ اینچ باشد. و در محلی که پوست آسیب دیده و قرمز و ملتهب است نباید تزریق انجام شود.
این دارو بایستی در یخچال در دمای ۲ تا ۸ درجه سانتیگراد نگهداری شود.

مطالب مرتبط با این نوشته

  • مطالب اخیر